คบเพลิงแห่งหน้าที่

"หมายเลข 81! โธ่เอ๊ย เจ้าซนอีกแล้วนะ"

เขาวางโคมความร้อนขนาดเท่ากำปั้นไว้บนโต๊ะ จิ้มที่ด้านบนซึ่งยังอุ่นอยู่ แล้วมองมันกลิ้งข้ามโต๊ะไป มันคือ เด็กที่ซนที่สุด ต่างจากหมายเลข 35 ที่ทะเลาะไม่หยุด หรือหมายเลข 29 ที่เงียบแต่คอยวางแผนแกล้งครั้งใหญ่อยู่เสมอ ความซุกซนของหมายเลข 81 มาจากก้นบึ้งของหัวใจ หัวใจที่มีชีวิต หมายเลข 81 ไม่เคยอยากเป็นโคมความร้อนที่มีเกลียวสำหรับขันติดตั้ง มันไม่ได้ตั้งใจจะแผ่ความร้อนคงที่ในปริมาณน้อยตลอดอายุการใช้งานที่เหมือนจะเป็นนิรันดร์ มันไม่ชอบให้ความอบอุ่นแก่พืชที่ปลูกบนชั้นวางของฟาร์มอัตโนมัติ ไม่ว่าจะเป็นดอกบัคฟลาวเวอร์ พริกทาร์ตเปปเปอร์ หรืออื่นๆ นั่นคือเหตุผลที่หมายเลข 81 มักจะเสียอยู่เรื่อย ๆ แสงของมันจะจางเกินไปหรือสว่างเกินไป แน่นอนว่ามันแค่แกล้งทำและยังซ่อมได้อยู่ หมายเลข 81 ขาดความกล้าที่จะกบฏต่อหน้าที่ของตัวเองอย่างตรงไปตรงมา "เจ้าจะไม่ระเบิด แต่ก็จะไม่ดับมืดไปเลยเหมือนกัน เจ้าขี้ขลาดตัวน้อย" ชายคนนั้นจิ้มหมายเลข 81 อีกครั้งแล้วมันก็กลิ้งกลับไปที่เดิม "เจ้าทำอะไรได้บ้างกันแน่"

บางทีมันอาจถูกตัดแต่งและแปรสภาพให้กลายเป็นชิ้นส่วนสำคัญของ Arts Unit หมายเลข 81 คิดเช่นนั้น แต่นั่นไม่ใช่ชะตาของมัน มันเป็นของปู่ทวด ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นโมดูลนำความร้อนของ Arts Unit ตัวจริง ชิ้นส่วนโบราณนี้เคยเป็นประจักษ์พยานความล่มสลายของ Cosmic Gate กองทัพของ Aggeloi ที่เคลื่อนมาดั่งคลื่นยักษ์ และเลือดที่แปดเปื้อนหกลงบนแผ่นดินเมื่อมนุษย์สังหารกันเอง... มันคือตำนาน พยานแห่งยุคสมัยแห่งความทุกข์ทรมาน ยุคที่เคยเหยียบย่ำบาดแผลของมนุษยชาติ การเป็น Arts Unit คงไม่สำเร็จ มีเส้นทางอื่นไหม บางทีอาจเป็นกล้องเล็ง มันเริ่มคิดอีกครั้ง แต่นั่นก็ไม่ใช่ โชคชะตาของหมายเลข 81 ปู่เดินเส้นทางนั้นไปแล้ว มันคือศูนย์เล็งของอาวุธปืนขนาดใหญ่ นายที่ไปด้วยกันกับมันได้ออกจากที่มั่นใต้ดินที่ปิดผนึกไว้ ท่องไปในแดนทุรกันดาร ดั่งนักล่าซากผู้ทรงพลังที่แทะกระดูก พวกเขาบดขยี้และทำลายเศษซากของกองทัพ Aggeloid จนแหลกลาญ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปทางเหนือ ไปถึงออโรรา คร่ำครวญด้วยความผิดหวัง แล้วทอดทิ้งตัวเองลงบนน้ำแข็งแข็งที่ไม่มีวันละลาย หมายเลข 81 จึงขบคิดอีกครั้ง แล้วเครื่องฉายภาพล่ะ แต่ความคิดนั้นก็ดับไปอย่างรวดเร็ว นั่นคือพ่อ แกนหลักของมันเคยฉายลวดลายแสงลงบนกำแพงเพื่อให้เกิดรูปแผนที่และภาพผู้คน มันเคยแสดงภาพรายละเอียดของขุนศึกผู้บ้าคลั่งที่สร้างความหายนะไว้มากมาย ในที่สุดมันก็แสดงให้เห็นซากปรักหักพังจากความทะเยอทะยานอันบ้าคลั่งของเขา ผู้คนต่างปีติยินดีและร่วมเฉลิมฉลองบทสรุปนั้น ด้วยบรรพบุรุษที่เคยรับใช้หน้าที่อันทรงเกียรติต่าง ๆ หมายเลข 81 รู้สึกเจ็บปวดเพียงอย่างเดียวเมื่อรู้ว่ารุ่นของตนถูกลดฐานะให้เป็นเพียงผู้ดูแลพืชในฟาร์มอัตโนมัติ มันเคยตื่นเต้นตอนที่มาถึงครั้งแรก แต่หนึ่งปีต่อมา เส้นใยแห่งความเสียใจก็เริ่มผูกมัดมันไว้ พาเลตผลผลิตสดจากฟาร์มอัตโนมัติจะเป็นเพียงส่วนสนับสนุนเดียวที่มันมีต่อโลกนี้ กระบวนการผลิตมาตรฐาน วัสดุมาตรฐาน และคำชมมาตรฐาน... สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะเจาะรูไว้ในหัวใจของมัน และเลือดก็ไหลออกมาทุกวันที่เหมือนเดิมไม่ต่างจากเมื่อวานและพรุ่งนี้ หัวใจที่ว่างเปล่าของมันบีบรัดลำคอ ทำให้หายใจไม่ออกในค่ำคืนอันเงียบงัน สะดุ้งตื่นด้วยความอึดอัด และมอบความรู้สึกยอมจำนนอย่างสิ้นหวังที่ทวีความหนาแน่นและลึกซึ้งขึ้นตามกาลเวลา มันรู้ตัวว่ากำลังป่วย มีบางอย่างซีดจางและว่างเปล่าที่พยายามลบความทรงจำของมันอยู่เรื่อย ๆ คำขวัญของ UWST เรื่องผลิตภาพ อุตสาหกรรม และการฟื้นฟู กลายเป็นเพียงเสียงอึกทึกที่ว่างเปล่าจมหายไปในความว่างเปล่าสีซีดจางนี้... และความว่างเปล่าสีซีดจางนั้นไหลออกมาจากรูต่าง ๆ ของมัน ปกคลุมใบหน้าและร่างกาย และทำให้มันหวาดกลัวที่จะมองกระจก มันรู้สึกละอายใจได้ ในยามสงบสุขที่ผ่านมา มันคงเก็บกดความไม่แน่นอนภายในไว้และมองว่าเป็นเพียงความเบื่อหน่ายของสิ่งมีชีวิตที่ถูกตามใจ แต่ความรู้สึกนี้ยังคงติดค้างอยู่และไม่อาจเพิกเฉยได้ มีบางสิ่งขาดหายไป บางสิ่งที่ทำให้ปู่ก้าวต่อไปจนกว่าเลือดจะแห้งเหือด ที่ค้ำจุนพ่อผ่านความเหนื่อยล้า... มันคือสิ่งที่เรียกว่าหน้าที่ ซึ่งไม่หลงเหลืออยู่เลยในตัวหมายเลข 81 มันเคยฝันถึงวันที่วีรบุรุษสักคนจะกระจายเสียงวิทยุ เชิญชวนหลอดไฟทุกดวงเข้าร่วมภารกิจอันยิ่งใหญ่ ขอให้พวกมันจุดประกายตัวเอง และด้วยการกระทำอันยิ่งใหญ่นี้ ขับไล่ความมืดมิดที่สุดออกจาก Talos-II แต่นี่ก็เป็นเพียงจินตนาการ ไม่มีเรื่องราวใหม่ของ Endministrator ปรากฏขึ้นในดินแดนแห่งนี้มาหลายปีแล้ว ชายคนนั้นจึงค่อย ๆ วางหมายเลข 81 ลง แล้วสูดหายใจลึก ๆ สองสามครั้งเพื่อกดความว่างเปล่าที่จมลงในอกของเขา ผลักประตูเปิดออก เดินออกไปสู่ที่โล่ง และเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน สถานที่แห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลและไร้เมฆบนท้องฟ้า แต่ก็ไม่มีดวงดาวเช่นกัน มีเพียงทัศนียภาพอันงดงามที่ดูเหมาะเจาะราวกับสุสาน