อมารันไธน์ ทาสเซล

แก่นแท้ที่แนะนำให้ฝัง

แนะนำแก่นแท้ที่มีค่าสถานะอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้:

ท่าต่อสู้: ฟันสีแดงอมม่วง

ทุกครั้งที่อาจารย์ผู้เฒ่าของข้าพเจ้าพูดคำเหล่านี้ ท่านมักจะจ้องมองพิมพ์เขียวการออกแบบดาบใหญ่ที่ยังไม่สมบูรณ์ ข้าพเจ้ารู้ดีว่าท่านคิดถึงรุ่นพี่ของข้าพเจ้าอีกครั้ง อาจารย์และรุ่นพี่ของข้าพเจ้าใช้เวลาเจ็ดปีกับพิมพ์เขียวนี้ ตลอดเจ็ดปีนั้น เกล็ดน้ำแข็งที่แต้มบนจอนผมของอาจารย์ค่อยๆ ลามจนผมของท่านกลายเป็นสีเทาทั้งหมด รุ่นพี่ชายของข้าพเจ้า ผู้เคยภาคภูมิใจและทะเยอทะยาน กลับกลายเป็นคนเงียบขรึม มีเพียงรุ่นพี่สาวเท่านั้นที่ยังคงยิ้มอยู่เสมอ ดุจสายลมอุ่นแห่งฤดูใบไม้ผลิ ตามกำหนดการเดิม รุ่นพี่ชายของเราเพียงต้องออกแบบด้ามป้องกันมือให้เสร็จ เราก็จะสามารถส่งพิมพ์เขียวต้นแบบเพื่อรับการตรวจสอบได้ เรามั่นใจว่ามันจะต้องยอดเยี่ยม แต่วันนั้นไม่เคยมาถึง แม้กระทั่งหลังจากชื่อของพวกเขาถูกลบออกจากทะเบียนของเหล่านักดาบหงซาน เป็นฤดูใบไม้ร่วง รุ่นพี่ชายและรุ่นพี่สาวของข้าพเจ้าถูกส่งไปแนวหน้าในฐานะช่างเทคนิคดูแลการขนส่งอาวุธและอุปกรณ์ชุดหนึ่ง เป็นเส้นทางที่อันตราย และรุ่นพี่ชายของข้าพเจ้าไม่เคยอยากไปเลย ความหลงใหลที่แท้จริงของเขาอยู่ที่โรงตีเหล็ก การหลอมโลหะ และงานเครื่องจักร เขารักภาพของแท่งโลหะร้อนแดง เสียงค้อนทุบ และเสียงหวีดแหลมของเครื่องกลึงที่หมุนอยู่ เขาไม่เคยมีพรสวรรค์ในการเหวี่ยงอาวุธที่เสร็จแล้วเข้าใส่ศัตรู แท้จริงแล้ว ไม่มีใครเคยเห็นเขาถืออาวุธจริงเลย แต่เพราะรุ่นพี่สาวตกลง เขาจึงวางพิมพ์เขียวที่ยังไม่เสร็จลง แล้วเดินทางขึ้นเหนือไปกับเธอ การเดินทางนั้นยาวนาน รุ่นพี่ชายของข้าพเจ้ากลับมาเพียงลำพัง เมื่อหงซานได้รับหิมะแรกของปี ส่วนรุ่นพี่สาว... พวกเขาฝังเธอไว้ ณ หุบเหวลึกของแอนเจโลอิตลอดกาล นับแต่กลับมา รุ่นพี่ชายของข้าพเจ้าไม่เคยหยุดเล่าถึงความฝันที่เขาฝันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาติดอยู่บนเส้นทางภูเขาแคบๆ ที่สายลมพัดคมกริบดั่งมีดโกน และแอนเจโลสตัวหนึ่งได้เสียบเขาของมันทะลุหน้าอกของรุ่นพี่สาว ใบดาบกระจัดกระจายอยู่รอบตัวเขา แต่เขากลับไม่อาจหยิบเล่มใดขึ้นมาปกป้องเพื่อนร่วมทางของเขาได้เลย เขาไม่เคยสามารถบังคับใจตนเองให้ออกแบบต้นแบบให้เสร็จสมบูรณ์ ภายในไม่กี่เดือน เขาก็จากสำนักนักดาบไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ เราพยายามตามหาเขา โดยเฉพาะอาจารย์ผู้เฒ่าของข้าพเจ้า ท่านไล่ตามข่าวลือและร่องรอยการพบเห็นต่างๆ แต่ล้วนพิสูจน์ว่าไม่จริง โรคภัยได้เล่นงานชายชรา และท่านไม่เคยมีเรี่ยวแรงพอจะเดินทางอีกเลย เมื่อลมหายใจสุดท้ายมาถึง มือที่เหี่ยวย่นของท่านยังคงกำพิมพ์เขียวที่ยังไม่เสร็จไว้แน่น ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีลายเส้นและข้อความของช่างตีดาบสามคน ส่วนด้ามป้องกันมือยังคงว่างเปล่า หลังอาจารย์ของข้าพเจ้าจากไป เรายังคงได้รับรายงานเกี่ยวกับรุ่นพี่ชายของข้าพเจ้าอยู่เรื่อยๆ มีคนอ้างว่าเห็นบาร์เทนเดอร์คนหนึ่งที่หน้าตาละม้ายคล้ายเขาที่ลาฟันโตมา ผู้ซึ่งมักดื่มจนเมามายอย่างน่าสังเวชเมื่อดึกดื่น ผู้ซึ่งถูกไล่ออกจากบาร์ทุกแห่งในเมือง อีกรายงานหนึ่งบรรยายถึงนักสู้ฝีมืออ่อนที่แอสฟัลต์ราวด์อเบาต์ ผู้ถูกโยนออกจากสังเวียนโดยคู่ต่อสู้ที่หมดความอดทน ยังมีคำบรรยายถึงชายไร้บ้านผมยุ่งเหยิงคนหนึ่งนอนอยู่บนรางรถไฟที่ทริกลาวา เล็บมือเปื้อนดิน คนงานดูรินพยายามจะขยับตัวเขา และเห็นปมแดงแบบยาเนสอยู่บนเสื้อผ้าของเขา...

โชคดีที่ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เขาจริง ๆ เพราะพี่ชายคนโตของฉันกลับมาในเย็นวันหนึ่งที่ใบเมเปิลสีแดงร่วงหล่นจากต้นของมัน เราจำเขาได้จากเสื้อผ้าที่เก่าขาดวิ่น เพราะเขาผอมโซอย่างน่าใจหาย ใบหน้าซูบตอบลึก และดวงตาดูนิ่งเฉยจนกระทั่งเขาเพ่งมอง สายตาจึงคมกริบราวใบมีดสกัด เขากลับมาจากแนวรบเหนือ เขาต่อสู้มาหลายปีแต่ไม่ได้กลายเป็นนักรบผู้ยิ่งใหญ่อย่างที่เขาหวังไว้ กลับกลายเป็นทหารชั้นผู้น้อยธรรมดาที่พังทลายด้วยความเจ็บปวดเรื้อรัง หลังจากกลับมาที่สำนักงาน เขาเรียกร้องห้องปฏิบัติงานและพิมพ์เขียวเก่า เราค้นหามันจนพบ เต็มไปด้วยฝุ่น แล้วมอบให้เขา การขีดเขียนครั้งแรกของเขาดูงุ่มง่ามและน่าเจ็บใจที่จะมอง เห็นได้ชัดว่าบาดแผลเก่าที่สะสมมาหลายปีหายไม่สนิทจนทำให้มือเขียนของเขาสั่นอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ฉันต้องช่วยประคองข้อศอกและแขนของเขาไว้เพื่อให้เขาเริ่มเขียนและวาดได้ตามปกติอีกครั้ง แม้จะเหนื่อยล้าอย่างมากจนเหงื่อโชกตัวในไม่ช้า แต่เขาก็ไม่หยุด และทำงานต่อไปราวกับว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของเขา เขาวาดและเขียนตลอดทั้งคืนโดยไม่พักเลยแม้แต่น้อย สิบวันผ่านไป พื้นที่ว่างบนพิมพ์เขียวก็ถูกเติมเต็มจนสมบูรณ์ในที่สุด หนึ่งปีต่อมา ดาบใหญ่เล่มนั้นเข้าสู่การผลิตจำนวนมาก อาวุธที่มีความยาว 5 ฟุต 1 นิ้ว กว้างเกิน 8 นิ้วเล็กน้อย น้ำหนัก 79 แคตตี้ และมีพลังทำลายล้างมากพอที่จะทุบอักเกลอสให้แหลกเป็นเศษหิน มันได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ประสบความสำเร็จที่สุดของสำนักงานนักดาบในรอบสิบปีที่ผ่านมา พี่ชายคนโตของฉันไม่ยอมรับคำยกย่องใด ๆ สำหรับมัน เพราะทันทีที่ออกแบบเสร็จ เขาก็มุ่งหน้ากลับไปทางเหนือและไม่เคยกลับมาอีกเลย ในที่สุดเราก็ได้รับใบสั่งซื้อจากคณะภาคีคำสาบานเหล็กที่มีลายมืออันคุ้นเคยของพี่ชายคนโตของฉัน เป็นคำสั่งซื้อดาบใหญ่เล่มที่เขาออกแบบเสร็จสมบูรณ์ ต่อมาเขาล้มลงในสมรภูมิรบครั้งนั้น เหตุการณ์ที่ทุกคนได้อ่านในประวัติศาสตร์