Navigator

แก่นแท้ที่แนะนำให้ฝัง

แนะนำแก่นแท้ที่มีค่าสถานะอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้:

การก่อเหตุ: ใบเรือเดียวดายและไกลโพ้น

สนใจเรื่องราวของผู้ส่งสารที่ชื่อฟัลเคน กราฟนิ่งไหม?

แทบไม่มีชาวเทอร์แรนคนใดจดจำชื่อของเขาได้ สิ่งที่พวกเขาจดจำคืออาชีพของเขา — ผู้ส่งสารแห่งหายนะ ฟัลเคนเกิดที่ชายแดนของคาซิมิเยร์ซและเริ่มต้นอาชีพอันโดดเดี่ยวนี้ตั้งแต่ยังเป็นชายหนุ่ม ด้วยย่างก้าวที่มั่นคง เขาเดินข้ามภูเขาและฝ่าแม่น้ำเพื่อนำข้อมูลที่ยืนยันแล้วเกี่ยวกับสัญญาณหายนะไปยังหมู่บ้าน เมือง และนครที่กำลังเผชิญกับความพินาศที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาไม่ใช่ผู้กอบกู้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือเตือนผู้คนถึง "ย่างก้าวแห่งความพินาศที่ใกล้เข้ามา" บางคนรู้สึกขอบคุณ ในขณะที่บางคนกลับเก็บความแค้น เขาต้องทนทุกข์กับบาดแผล คำสาปแช่งอันชั่วร้าย รวมถึงสายตาที่เย็นชาและเกลียดชังตลอดหลายปี และยังได้เห็นการเสียสละอันยิ่งใหญ่อีกด้วย ความหดหู่ที่กดทับปกคลุมจิตวิญญาณของเขาอยู่เสมอ เมื่อเขาอายุ 53 ปี เขาตัดสินใจทิ้งบ้านเกิดไว้เบื้องหลังและอุทิศช่วงปีสุดท้ายของชีวิตให้กับดาวเคราะห์ที่เพิ่งค้นพบใหม่ — ทาลอส-II ที่นี่ในโลกใหม่ เขาไม่ใช่ "ผู้พยากรณ์แห่งหายนะ" อีกต่อไป แต่เป็นเพียงผู้ส่งสารธรรมดาคนหนึ่ง ในช่วงไม่กี่ปีสั้นๆ นั้น ผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่และสงบสุขของทาลอส-II ปราศจากหายนะและภัยคุกคามแห่งความพินาศที่คอยจ้องอยู่เสมอ ความสงบสุขที่ขาดหายไปนานได้เติมเต็มหัวใจของฟัลเคนอีกครั้ง เขาแบกเป้และท่องไปตามดินแดนระหว่างฐานผู้บุกเบิก ส่งจดหมาย คุ้มกันเสบียง และนำข่าวสารไปในทุกการเดินทาง เมื่อมีเวลาว่าง เขายังคงเดินทางคนเดียวต่อไป เขาถึงกับประกอบอุปกรณ์ออริจิเนียมหลายชิ้นเข้าด้วยกันเพื่อสร้างเครื่องบินแบบพื้นฐาน แม้จะบินอย่างเงอะงะกลางท้องฟ้า แต่เขาก็สามารถนำมันลงจอดบนแดนทุรกันดารที่ยังไม่มีใครสำรวจได้ เขาปีนป่ายยอดเขาอันสง่างาม ลุยผ่านหนองบึงมืดมิด และทิ้งรอยเท้าไว้ในดินแดนบริสุทธิ์แห่งนี้ เขาเริ่มวาดภาพอนาคตอันสวยงามสำหรับแผ่นดินที่ปราศจากหายนะ — เมื่อเกษียณแล้ว เขาจะสร้างกระท่อมไม้ในหุบเขาสักแห่ง และยังจะมีที่พักตากอากาศฤดูร้อนบนยอดเขาที่เขาจะได้เพลิดเพลินกับอากาศบริสุทธิ์สดชื่น สมุดบันทึกของเขาเต็มไปด้วยเส้นทาง ถนน แผนที่ภูมิประเทศ และแนวคิดสำหรับ "บ้านในฝัน" ของเขา ขณะที่เขาทิ้งรอยเท้าไปทั่วโลก พื้นที่ว่างเปล่าก็ค่อยๆ ถูกเติมเต็มมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งวันนั้นมาถึง วันที่แองค์ฮอร์ตกลงมาจากท้องฟ้าและแอกเจโลไอลงมาเหนืออารยธรรม ผู้คนถูกบังคับให้หลบหนีอีกครั้งเช่นเดียวกับตอนที่หายนะเคยเกิดขึ้น ในยุคแห่งความโกลาหล ฟัลเคนกลับมาทำอาชีพเดิมของเขาอีกครั้ง เขากลายเป็นผู้นำทางที่ไว้ใจได้ที่สุดและนำผู้รอดชีวิตเดินทางมุ่งใต้อย่างสิ้นหวังเพื่อความอยู่รอด ผู้คนกล่าวว่าเขาลุกขึ้นมารับความท้าทายในหลายๆ ครั้งเพื่อกำหนดเส้นทางข้างหน้า เขาถึงกับบินเครื่องบินผุพังของเขาเข้าไปในพายุ และกลับมาพร้อมร่างกายที่บอบช้ำและบาดเจ็บสาหัส ด้วยประสบการณ์ ความกล้าหาญ และความมุ่งมั่น เขาได้ปูเส้นทางแห่งชีวิตหลายสายให้แก่ผู้ลี้ภัย ด่านหน้า หมู่บ้าน และเมืองมากมายถูกก่อตั้งขึ้นด้วยเครื่องหมายบอกทางหรือคำบอกเล่าของเขา หากไม่มีฟัลเคนเป็นผู้นำทาง หลายคนคงไม่สามารถไปถึงแนวอารยธรรมได้อย่างปลอดภัย แต่นั่นไม่ใช่จุดสิ้นสุดของการเดินทางของฟัลเคน ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต ฟัลเคนยังคงเดินทางลงใต้ต่อไป เขาข้ามเทือกเขาและท่องไปทั่วแนวอารยธรรมจนกระทั่งมาถึงริมมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ตำนานเล่าว่าฟัลเคนได้สร้างเรือขึ้นที่นั่นและแล่นออกไปเพื่อค้นหาดินแดนที่ไกลออกไปทางใต้ยิ่งกว่าเดิม และไม่มีใครพบเห็นฟัลเคนอีกเลยหลังจากนั้น มีเรื่องเล่าหนึ่งที่ได้รับความนิยมในหมู่นักเดินเรือแห่งทาลอส-II หากใครเห็นก้อนเมฆรูปทรงเหมือนเสากระโดงเรือที่กางใบเต็มที่ ณ จุดที่มหาสมุทรบรรจบกับท้องฟ้า นั่นคือ "ใบเรือของฟัลเคน" และเป็นลางบอกเหตุแห่งสภาพอากาศดี ผู้คนเรียกเขาว่า "นักเดินเรือ" เรื่องราวของฟัลเคนถูกเล่าขานในทุกเมือง โรงเรียน และท่าเรือ เขาคือผู้ส่งสาร ผู้บุกเบิกเส้นทาง นักเดินทางผู้โดดเดี่ยว และผู้ที่จุดสัญญาณไฟนำทางในยามมืดมิดที่สุดของมนุษยชาติ มีซโก อินดัสทรีส์ ภาคภูมิใจที่ได้สืบทอดแนวคิดนี้ ซีรีส์ล่าสุดของเราในปีนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากจิตวิญญาณของนักเดินเรือ เราขออุทิศให้แก่ทุกคนที่มีความทะเยอทะยานและความกล้าหาญ พร้อมเผชิญหน้ากับอนาคตอันไร้ขอบเขต "นี่ก็แค่เรื่องเล่าโปรโมทสินค้าใช่ไหม แค่นี้เองที่ฉันจะได้อ่านหรือ?"

"ไม่ใช่แน่นอน ฉันกำลังจะแนะนำเอกสารล่าสุดเกี่ยวกับความลับที่ไม่เคยเปิดเผยของฟัลเคน กราฟนิ่ง"

"อ้อ?"

"Falken Gravning ยังคงมุ่งหน้าไปทางใต้ เพราะเชื่อว่า Cosmic Gate ที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกแห่งอาจมีอยู่ที่ขั้วโลกใต้ของโลกนี้"

"Cosmic Gate อีกแห่ง? เป็นไปได้จริงหรือ?"

"ใครจะรู้? ไม่มีใครพิสูจน์หรือหักล้างได้ ใครจะรู้? เขาอาจพบหนทางกลับบ้านที่สุดขอบทะเล หรือไม่ก็สาบสูญไปใต้คลื่นเพียงเท่านั้น"

"ดังนั้น..."

"ดังนั้นในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา สิ่งที่ทำให้ 'นักเดินเรือ' ยังคงก้าวต่อไปไม่ใช่ความหลงใหลในการสำรวจหรือการผจญภัย แต่เป็นความปรารถนาที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น — เขาต้องการกลับบ้าน"