Freedom to Proselytize

นักบวชนามว่า "เซสชันไนต์" จึงเดินทางเข้าสู่แดนรกร้าง และเขาก็มาถึงหมู่บ้านร้าง ลำธารแห้งเหือดไปนานแล้ว และผืนดินก็แตกระแหง และเหล่าฟอร์เต ผู้หิวโหยและกระหายน้ำ ได้วิงวอนขอความรอดจากเขา "เจ้าต้องการความรู้ที่จะนำเจ้าไปยังที่ซึ่งสายน้ำไหลและหญ้าเขียวชอุ่มงอกงาม"

"ข้าจะสอนเจ้าให้อ่านผืนแผ่นดินเหล่านี้"

แล้วมือของเขาก็เปล่งประกายด้วยแสงแห่งเครือข่ายออริจิเนียม และเขาได้ถ่ายทอดความรู้ที่มาจากผู้คนแดนไกลให้แก่พวกเขา หลังจากเจ็ดวันเจ็ดคืน เหล่าฟอร์เตผู้รู้แจ้งได้เรียนรู้วิธีขุดบ่อน้ำในดินแดนแห้งแล้ง และแล้วสายน้ำก็ไหลรินและพืชพรรณก็เติบโตตลอดไป นักบวชนามว่า "รีเซอร์กอไนต์" จึงเดินทางเข้าสู่แดนรกร้าง และเขาก็มาถึงหมู่บ้านร้าง ลำธารแห้งเหือดไปนานแล้ว และผืนดินก็แตกระแหง และเหล่าฟอร์เต ผู้หิวโหยและกระหายน้ำ ได้วิงวอนขอความรอดจากเขา "เจ้าต้องการพลังที่จะทวงคืนบ่อน้ำซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นของเจ้า"

"ข้าจะมอบอาวุธให้เจ้าไว้ปกป้องพวกพ้องของเจ้า"

แล้วเขาก็ปลดปืนที่แบกไว้บนหลัง

และพร้อมกับโบราณวัตถุจากยุคเก่า เขามอบสิ่งเหล่านั้นให้แก่เหล่าฟอร์เตที่เขาพบ หลังจากเจ็ดวันเจ็ดคืน เหล่าฟอร์เตผู้พกอาวุธได้ขับไล่พวกแลนด์เบรกเกอร์ที่ยึดครองต้นน้ำและไล่พวกมันออกจากดินแดนนี้ และแล้วสายน้ำก็ไหลรินและพืชพรรณก็เติบโตตลอดไป นักบวชนามว่า "เวริทาไรต์" จึงเดินทางเข้าสู่แดนรกร้าง และเขาก็มาถึงหมู่บ้านร้าง ลำธารแห้งเหือดไปนานแล้ว และผืนดินก็แตกระแหง และเหล่าฟอร์เต ผู้หิวโหยและกระหายน้ำ ได้วิงวอนขอความรอดจากเขา "เจ้าต้องรวมศรัทธาเป็นหนึ่งเดียว และภาวนาขอฝนแห่งความอุดมสมบูรณ์"

"ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า และนำเจ้ารอคอยฤดูฝนที่ถูกลิขิตไว้"

แล้วเขาก็บัญญัติกฎและบัญญัติต่างๆ และสอนพวกเขาให้รู้จักความสามัคคีและความอดทน และเขาได้ปลอบประโลมฟอร์เตทุกคนที่สิ้นหวังอย่างสุดซึ้งในใจด้วยความอดทน และมอบสันติและความหวังให้แก่พวกเขา หลังจากเจ็ดวันเจ็ดคืน สายฝนแห่งชีวิตหลั่งรินลงมาให้แก่เหล่าฟอร์เตผู้อดทนบากบั่น และแล้วสายน้ำก็ไหลรินและพืชพรรณก็เติบโตตลอดไป หากเจ้าคือฟอร์เตผู้กระหาย เจ้าจะยอมรับคำสอนของนักบวชคนใดในบรรดาเหล่านี้ — อุปมาเรื่องนักบวชทั้งสาม จารึกไว้ ณ มุมหนึ่งของมหาวิหารซังติลามินา ทรานควิลลาเอ