อา​เลช Build

Forged

แช่แข็งเพื่อความสดใหม่

นักตกปลามือฉมัง

ตกปลาแบบสบาย ๆ

เครือข่ายข่าวกรองนักตกปลา

การเลื่อนขั้น I

การติดตั้งอุปกรณ์ I

การเลื่อนขั้น II

การติดตั้งอุปกรณ์ II

การเลื่อนขั้น III

การติดตั้งอุปกรณ์ III

การเลื่อนขั้น IV

สังกัด

สหภาพแรงงานร่วมแห่งทาลอสที่ 2

เผ่าพันธุ์

Anaty

ความเชี่ยวชาญ: 1

เชี่ยวชาญการเอาตัวรอดในน่านน้ำที่ไม่มีใครสำรวจ ไม่ว่าจะลึกหรือตื้นเพียงใด

ความเชี่ยวชาญ: 2

Alesh วางแผนบางอย่างอยู่เสมอ บางครั้งก็เป็นเรื่องตกปลา บางครั้งก็เป็นการกู้ตาข่ายดักครีบขึ้นมา

งานอดิเรก: 1

"ปกติแล้วคุณ Alesh จะงีบหลับโดยเอาหนังสือปิดหน้าไว้ และเขาจะเปลี่ยนเล่มใหม่ทุกสัปดาห์"

งานอดิเรก: 2

การตกครีบอาจดูเป็นกีฬาที่สงบสุข แต่แท้จริงแล้วมันคือการต่อสู้ปล้ำกับคลื่นยักษ์สุดโหด

ข้อมูลพื้นฐาน

รหัสนาม: Alesh

เพศ: ชาย

การรับรอง: สหภาพแรงงานร่วมแห่งทาลอสที่ 2 วันเกิด: 1 กันยายน เผ่าพันธุ์: Anaty [สถานะติดเชื้อออริพาธี]

ผลออริพาทีเป็นบวก (ติดเชื้อ) อ้างอิงจากรายงานการตรวจร่างกาย [การตรวจร่างกายแบบบูรณาการ]

ความแข็งแกร่งทางกายภาพ: มาตรฐาน สกิลการต่อสู้: มาตรฐาน ไหวพริบทางยุทธวิธี: ยอดเยี่ยม การประสาน ORIGINIUM ARTS: ยอดเยี่ยม เรายังมีสิ่งอีกมากมายที่สามารถเรียนรู้ได้จากการศึกษาศิลป์ออริจิเนียมของโอเปอเรเตอร์ Alesh เขาน่าจะใช้ศิลป์นี้สร้างสิ่งก่อสร้างคล้ายครีบขึ้นมาจากความทรงจำหรือจินตนาการของตัวเอง ครีบนี้ไม่น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ "ถูกเรียก" มาจากมิติอื่นที่อันตรายหรือไม่รู้จัก... คิดว่านะ

สรุปทรัพยากรบุคคล

โอเปอเรเตอร์ Alesh ปัจจุบันเป็นนักตกปลาและพ่อค้าครีบ ตอนนี้เขาทำงานที่ Endfield Industries ตามคำแนะนำของผู้ประสานงาน UWST นาม "Seagull" ของเรา หลังการประเมิน เราเชื่อว่าโอเปอเรเตอร์ผู้นี้มีความสามารถทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานหรือเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการลับในแนวหน้าได้ เมื่อโอเปอเรเตอร์ Alesh มาถึง Endfield เขาวางครีบสดของสายพันธุ์ที่ไม่รู้จักไว้บนโต๊ะของฉัน มันส่งกลิ่นทะเลและมีความเป็นเงางามสดใส เมื่อ Alesh รู้ว่าฉันไม่จำเป็นต้องกินโปรตีนใด ๆ เขาก็เสนอทันทีว่าจะสตัฟฟ์สิ่งที่จับได้นี้และนำไปแขวนบนผนังเพื่อเป็นที่ระลึกถึงการพบกันของเรา หลังจากความเงียบชั่วครู่ ฉันได้ส่งมอบครีบนั้นไปยังสำนักงานโลจิสติกส์หลัก ดำเนินการปฐมนิเทศของเขาให้เสร็จสิ้น และลงนามในทั้งข้อตกลงผู้ประสานงานประจำภูมิภาคและข้อตกลงปฏิบัติการลับ เขาสรุปความเข้าใจในหน้าที่ของตัวเองด้วยประโยคที่ว่า: "ตกปลา แต่ไม่ใช่เพื่อเอาไปย่าง"

ข้อสังเกตเบื้องต้น: Alesh แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการปรับตัวที่เพียงพอต่อสภาพแวดล้อมการทำงานของเรา ดูผ่อนคลายกับตัวเองอย่างน่าทึ่ง และไม่แสดงลักษณะผิดปกติที่ชัดเจนอื่นใด ความมั่นคงและประสิทธิภาพในการทำงานจำเป็นต้องมีการสังเกตเพิ่มเติม — มาร์ติน มาร์วิน มาเลน ผู้ช่วย ฝ่ายทรัพยากรบุคคล Endfield Industries

แฟ้มที่ 1

เอ่อ... สวัสดีทุกคน ผมเป็นที่ปรึกษาผู้สมัครใหม่ด้านกลยุทธ์การตกปลาและเป็นผู้สอนงานอดิเรกตกปลา... ไม่เคยได้ยินเหรอ อ๋อ ผมคิดว่าท่านผู้ใหญ่บางคนคงอ่านประวัติของผมผิด เลยตัดสินใจจ้างผม บางทีเขาอาจจะจามแล้วอนุมัติผมไปโดยไม่ตั้งใจ ผมก็แค่คนตกปลาและพ่อค้าครีบปลาธรรมดา ๆ นะ หรือไม่ก็เป็นไปได้ว่าระบบเอนด์ฟีลด์ของพวกคุณมีช่องโหว่เยอะเกินไป เพราะขนาดตู้แช่เย็นยังถูกจัดว่าเป็นอุปกรณ์การรบแนวหน้าได้เลย ยังไงก็ตาม ผมก็เข้ามาได้แล้ว เอาล่ะ ในเมื่อไม่มีใครไล่ผมออกไป ผมจะลองแบ่งปันความรู้จริง ๆ ของผมดูบ้าง มันไม่ใช่เรื่องวิศวกรรมหรือยุทธวิธีหรอกนะ ผมกำลังพูดถึงการตกปลา อย่าดูถูกการตกปลาเชียว มันคือการทำสมาธิกลางแจ้งสำหรับนักตกปลาตัวจริง คนที่ไม่รู้อะไรเลยมักเรียกมันว่าข้ออ้างของคนแก่ที่ขี้เกียจ ผมจะเล่าเรื่องการตกปลาด้วยศัพท์เฉพาะแบบเอนด์ฟีลด์ให้ฟัง มันคือปฏิบัติการทางยุทธวิธีแบบย่อส่วน คุณมีเหยื่อ มีเบ็ด มีการลวง และมีความอดทน แล้วใครกันที่จะพลาดท่า ใครจะติดเบ็ด ใครจะกลายเป็นเหยื่อ และใครจะได้กินครีบปลาทอดกรอบบน ฝั่ง? มันขึ้นอยู่กับดวงและวิสัยทัศน์ล้วน ๆ ทีนี้มาดูคำศัพท์พื้นฐานสองคำกัน — การตกปลาแบบใช้ทุ่นลอย กับการตกปลาแบบก้นน้ำ การตกปลาแบบใช้ทุ่นลอยคืออะไร? ก็แค่โปรยเหยื่อลงน้ำแล้วจ้องมองทุ่นของคุณ คุณอาจคิดว่าตกได้อะไรสักอย่างตอนที่ทุ่นขยับนิดหน่อย แต่พอคุณยกคันเบ็ดขึ้นด้วยความตื่นเต้น กลับพบว่าครีบปลาไม่เคยกัดเหยื่อเลย แถมยัง "หัวเราะ" และพ่นฟองใส่คุณอีกต่างหาก ครีบปลาบางตัวก็แค่กัดสองครั้งแล้วว่ายหนีไป และบางตัวก็ไม่ชอบเหยื่อเลยด้วยซ้ำ มันแค่เกี่ยวสายเบ็ดนิดหน่อยแล้วหลอกคุณเล่น เหมือนกับการแย่งพื้นที่กันเลยนะ โจรจะทำหน้าตลก ๆ แล้วคุณก็คิดว่าเขากำลังจะลงมือ... แต่กลับกลายเป็นว่าเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมซื้อเครื่องเทศสำหรับสตูว์ครีบปลา การตกปลาไม่ใช่เรื่องเทคนิคลึกลับอะไร มันคือการไม่หักคันเบ็ดหลังจากพลาดยี่สิบครั้งต่างหาก แล้วการตกปลาแบบก้นน้ำล่ะคืออะไร? คุณขุดหลุมให้ตัวเอง แล้วก็จมเหยื่อลงไป จากนั้นก็... ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกเลย ครีบปลาแค่เพิกเฉยต่อสิ่งที่คุณทำ บางทีมันอาจจะกลอกตาก่อนแล้วว่ายจากไป ผมเคยรู้จักที่ปรึกษาแก๊งคนหนึ่งที่เป็นผู้เชี่ยวชาญการตกปลาแบบก้นน้ำ เขามักพูดเสมอว่า "อย่าขยับนะลูก พวกมันจะกลัวแกมากขึ้นถ้าแกอยู่นิ่ง ๆ" แล้วท่านที่ปรึกษาก็นั่งเก้าอี้โยกมือสองทั้งวัน ในขณะที่พวกเขาหักขาพวกเราอยู่ข้างนอกนั่น จากนั้นเขาก็หรี่ตาแล้วพูดว่า "ดูสิ ศัตรูกัดเหยื่อแล้ว" — กัดเหยื่อบ้าบอนั่นสิวะ หวังว่าไอ้แก่นั่นจะขี้ก้อนหินตายไปเลย ผมนี่แหละคือเหยื่อบ้าบอนั่น เผลอเล่าเพลินไปหน่อย ยังไงก็ตาม การตกปลาเป็นกีฬาที่ยอดเยี่ยมมาก ลองเริ่มตกปลาดูสิ ถ้าอยากรู้ว่ามันสนุกแค่ไหน ในความเห็นส่วนตัวของผม มันดีต่อสุขภาพกว่าการนั่งจ้องมองความมืดเย็นเยียบในอวกาศตรงนี้เยอะเลย... คำถามของคุณก็คือ แล้วผมมาอยู่ที่นี่ทำไม? อาหารโรงอาหารรสชาติไม่เลว แล้วก็ไม่มีใครมาจับผิดตอนที่ผมงีบหลับ ที่นี่ก็ถือว่าดีเลยแหละ — ผลงานของอเลชในงานแบ่งปันงานอดิเรก

แฟ้มที่ 2

เอกสาร: กิจวัตรประจำวันของอเลช

06:00 น.: ตื่นนอน เตรียมอุปกรณ์ตกปลาและเหยื่อ ลับเบ็ดพลางพึมพำกับตัวเองว่า "วันนี้ต้อง เกี่ยวครีบปลาพวกนี้ให้ได้จริง ๆ"

06:30 น.: ออกเดินทาง โยนกระดูกครีบปลาให้เหล่าคลาวด์บีสต์จรจัดตามท้องถนน 06:45-09:15 น.: ช่วงตกปลาตอนเช้า หาที่ที่กระแสน้ำไหลช้ากว่า รอครีบปลาอย่างอดทน 09:15-10:00 น.: เก็บอุปกรณ์ตกปลา ตรวจสอบสิ่งที่จับได้ ดูสภาพของครีบปลาที่จับมา ตัวที่ "พิเศษ" จะถูกแยกไว้ใช้ทำอย่างอื่น 10:00-12:00 น.: กะเช้าของแผงขายครีบปลา เรียงครีบปลาให้เป็นระเบียบในจำนวนแถวและทิศทางที่กำหนดไว้ รายละเอียดพวกนี้สำคัญมาก 12:00-13:00 น.: เวลาอาหารกลางวัน ครีบปลาย่างไฟ กินไปพลางเหลือบมองอุปกรณ์มือถือ 13:00-15:00 น.: งีบหลับหรือเดินเล่น บางครั้งก็ไปที่ท่าเรือเพื่อทบทวนฝีมือตกปลาของตัวเอง หรือนั่งบนม้านั่งคุยกับคนแปลกหน้าเรื่องจุดตกปลาที่เหมาะสม พูดไม่หยุดจนทำให้ครีบปลาไม่สงบใน น้ำ 15:00-17:30 น.: กะบ่ายของแผงขายครีบปลา ขายครีบปลาต่อไปพลางสังเกตคนเดินผ่านไปมาว่ามี "หน้าคุ้น ๆ" ที่ไม่ควรโผล่มาหรือไม่ 17:45-19:45 น.: ตกปลาตอนกลางคืนในน่านน้ำลึก ช่วงสุดท้ายตอนพระอาทิตย์ตก มุ่งเป้าไปที่ "ครีบปลาชั้นเลิศ" ที่มักระแวดระวังและตื่นตัว สัตว์เหล่านี้เคลื่อนไหวมากที่สุดตอนพระอาทิตย์ตก ซึ่งก็เป็นช่วงเวลาที่ศัตรูมักพลาดพลั้งมากที่สุดเช่นกัน 20:00-21:00 น.: เวลาอาหารเย็น จัดระเบียบสิ่งที่จับได้ในวันนี้ บันทึกผลการตกปลาและ "ข่าวกรองครีบปลา" ประจำวันที่รวบรวมมาจากการพูดคุยทั้งหมดนั้น 21:00-22:00 น.: เวลาพักผ่อน พักผ่อนบนระเบียงและจ้องมองดวงดาวด้วยดวงตาข้างเดียวของเขา บางครั้งก็นึกถึงคืนวันวุ่นวายเหล่านั้น... สงครามแย่งพื้นที่กลายเป็นความทรงจำอันไกลโพ้น แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนกระแสน้ำใต้ผิวที่อาจฉุดรั้งเขาได้ทันทีขณะที่กำลังตกปลาอยู่ 22:00 น.: เตรียมเหยื่อ ตรวจอุปกรณ์ตกปลา "พรุ่งนี้ใครจะเป็นครีบปลาของเราล่ะ?"

เกร็ดเรื่องราวเกี่ยวกับอเลช

เจ้าหน้าที่ประสานงานคนใหม่มาถึงจุดลับที่มุมท่าเรือเป็นครั้งแรก เจ้าของแผงขายครีบปลานอนนิ่งอยู่บนม้านั่งโดยมีหนังสือปิดหน้าไว้ ครีบปลาที่วางขายถูกจัดเรียงในรูปแบบเฉพาะ — ครีบปลาสีเทาหันหน้าไปทางเหนือ ปลาคุปราสีแดงถูกจับคู่กัน และที่มุมหนึ่งซ่อนครีบปลาขาวลายแปลกตาไว้ เจ้าหน้าที่ประสานงานกะพริบตาขณะพยายามนึกถึงรหัสครีบปลาที่จำมา แม้จะพยายามอย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่สามารถอ่านข่าวกรองได้ พอดีกับที่เขากำลังจะโทรกลับไปยังกองบัญชาการ เจ้าของแผงก็โยนครีบปลาที่มีเศษน้ำแข็งบดติดมาให้เขา "วันนี้ไม่มีครีบปลาชั้นเลิศหรอก" เขาว่า "เอาตัวนี้ไปประทังท้องก่อนละกัน"

เจ้าหน้าที่ประสานงานตะลึงอยู่สองวินาทีก่อนจะรับครีบปลามาแล้วพยักหน้าขอบคุณ เขาเดินไปประมาณสามสิบหลาก่อนจะหันกลับไปมองแผงขายอีกครั้ง — เจ้าของแผงยังคงนอนอยู่บนม้านั่งราวกับว่าไม่เคยมีการซื้อขายเกิดขึ้นเลย รายงานประจำวัน: สถานการณ์ปกติ ข่าวกรองแม่นยำ และ... ค่อนข้างน่าเชื่อถือ

แฟ้มที่ 3

กลยุทธ์ป็อปเปอร์ถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกโดยโอเปอเรเตอร์อเลช พื้นฐานทางทฤษฎีของมันมาจากป็อปเปอร์ ซึ่งเป็นเหยื่อล่อชนิดหนึ่งที่นักตกปลาสมัครเล่นมักใช้กัน ตามคำอธิบายที่ละเอียดยิบแต่ไม่อาจพิสูจน์ได้ของอเลช ป็อปเปอร์คือครีบปลาปลอมที่ลอยน้ำได้ ป็อปเปอร์มีไว้เพื่อเต้น ระยิบระยับ ส่ายหาง กวนประสาท และสุดท้ายก็ยั่วโทสะครีบปลาตัวใหญ่อารมณ์ร้ายจนพวกมันพุ่งออกมาจากที่ลึก พูดง่าย ๆ ก็คือ ป็อปเปอร์ทำแบบนี้: "ไม่อยากขยับใช่ไหม ช่างมันเถอะ คอยดูฉันป่วนพื้นที่ของแก แสร้งตายแล้วก็ฉกของแกไปเรื่อย ๆ จนกว่าแกจะออกมาซัดฉัน — แล้วแกจะรู้ว่าฉันมีตัวช่วยแสดงอยู่บนเวทีด้วย"

เอ้อ? ต้องให้อธิบายด้วยเหรอว่าเมื่อไม่นานมานี้เกิดอะไรขึ้น? อ๋อ นั่นก็แค่ภารกิจปฏิบัติการลับพื้นฐานน่ะ ขบวนคุ้มกันต้องผ่านเส้นทาง 17 แต่พวก LB ชอบแถวนั้นนัก โจรยึดสินค้า จับตัวคน แถมยังยึดสถานีวิทยุอีกต่างหาก สถานีวิทยุจราจรยามดึกกลายเป็นบ่อเน่าของคำหยาบไปเลย ตอนนั้นกำลังจะไปซ่อมคันเบ็ดอยู่พอดี จู่ๆ ก็ได้แจ้งเตือนภารกิจ พอเห็นคำว่า "ปฏิบัติการลับพื้นฐาน" ก็รู้สึกขี้เกียจทำงานขึ้นมาทันที ยังไงก็เถอะ ก่อนจะออกไปทำภารกิจ ก็หยิบแผนที่มาดูแล้วพึมพำว่า "เอ่อ งั้นลองใช้ป็อปเปอร์ดูละกัน"

แน่นอนว่าไม่มีใครเข้าใจว่ากำลังพูดถึงอะไร ขบวนคุ้มกันคงคิดว่าเป็นอาวุธใหม่บางอย่างเลยเห็นด้วยโดยไม่คิดอะไร ความไร้เดียงสานี่มันน่าทึ่งจริงๆ แค่พึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเอง คนอื่นก็ทำตามกันไปเฉยเลย ยังไงก็ตาม มันเป็นอะไรที่ง่ายมาก เราจอดรถบรรทุกสองคันข้างทางแล้วแต่งให้ดูเหมือนเสีย พร้อมกับลังไม้สองสามลังที่บรรจุ "อาวุธปืน" เอ่อ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป ในลังมีแต่อิฐเท่านั้นแหละ เรายังพ่นคำว่า "อันตรายระดับ 1" ลงบนลังเพื่อให้ดูสมจริงอีกด้วย จากนั้นก็เปิดเสียงบันทึก "ขอความช่วยเหลือฉุกเฉิน" ที่มีเสียงสั่นเครือ เรื่องนี้สมจริงยิ่งกว่าตอนตกปลาไม่ได้แม้แต่ตัวเดียวในทริปที่แล้วของฉันซะอีก แล้วกลุ่มเบรกเกอร์กลุ่มแรกก็มาตามคาด พวกมันวนเวียนอยู่รอบฉากที่จัดไว้เหมือนสัตว์ร้ายที่ถูกล่อด้วยกลิ่นครีบสดๆ หิวโหยและตื่นเต้นสุดๆ ทุกตัวอยากได้ "อาหารกล่องฟรี" กันทั้งนั้น เรื่องยังไม่จบแค่นั้น ฉันเร่งเสียงวิทยุ SOS ให้ดังขึ้นอีก แล้วกลุ่มที่สองก็มาถึง กลุ่มแรกโกรธจัด จากที่คิดว่า "ฉันอยากกัดด้วย" กลายเป็น "แกไม่มีสิทธิ์กัดหรอก" พวกไอ้หัวไบลท์พวกนี้ไม่ทันได้ทักทายกันด้วยซ้ำ ก็ห้ำหั่นกันเองทันที เหมือนสัตว์คลาวด์บีสต์ป่าคลั่งที่แย่งครีบกันกิน ทีมเราเลยหลบอยู่หลังเนินดินแล้วเพลิดเพลินกับโชว์การต่อสู้ของเบรกเกอร์ ยังวิจารณ์ลีลาการต่อสู้ของพวกมันไปด้วยขณะแทะเนื้อครีบแห้ง โอ้โห มันฝีมือห่วยสุดๆ นึกถึงตอนเด็กๆ ที่เคยเป็นเด็กเกเรแถวท่าเรือ ยังต่อยได้ดีกว่าพวกนี้เลย พอการต่อสู้ซาลง เราก็โผล่เข้าไปเหมือนช่างภาพมืออาชีพที่เก็บภาพจากที่เกิดเหตุ ถ่ายรูปสองสามใบแล้วก็เก็บกวาดพื้นที่ให้เรียบร้อย ทั้งตัวที่ตายแล้ว พิการ และที่อาจจะตายหรือพิการ ยังไงก็ตาม สงครามเบรกเกอร์ครั้งนี้ไม่เหลือใครที่พูดได้เท่าไหร่ สุดท้ายขบวนคุ้มกันก็ผ่านไปได้ทั้งหมด คนขับรถบรรทุกคนหนึ่งถึงกับพูดกับฉันว่า "เพื่อน นั่นมันปฏิบัติการลับที่เจ๋งมากเลยนะ"

ฉันเลยตอบไปว่า "ขอบใจนะ แผนเดิมของฉันคือมองฟ้าเฉยๆ ทั้งวัน ไม่คิดว่าจะมีฝูงครีบเต็มโรงเรียนโผล่มาแบบนี้"

สิ่งที่ได้เรียนรู้มากที่สุดจากเรื่องนี้ คือได้พิสูจน์หลักการของตัวเอง — ทุกอย่างก็เหมือนกับการตกปลา คิดสดๆ ไปตามสถานการณ์และด้นสดแบบครีบๆ ดีกว่าวางแผนละเอียดยิบเยอะเลย อย่างน้อยก็ในความคิดฉัน

แฟ้มที่ 4

ขอแนะนำเพื่อนเก่าคนหนึ่งของฉันหน่อย เดี๋ยวนะ... ใช่ ฉันว่าเราเป็นเพื่อนเก่ากันจริงๆ นะ เรื่องราวเริ่มต้นจากสไตล์การตกปลาที่ฉันเกลียดที่สุด — ดร็อปแอนด์แยงก์ (Drop-n-Yank)

ดร็อปแอนด์แยงก์ก็ตรงตามชื่อเลย ไม่มีเหยื่อล่อ ไม่มีเบ็ดล่อ และไม่ต้องรอให้ปลากัดเหยื่อ แค่หย่อนตะขอลงไป กระชากสุดแรง แล้วหวังว่ามันจะเสียบเข้ากับอะไรสักอย่างที่เอาไปใส่ถังได้ พวกเขาเรียกมันว่าการตกปลา แต่สำหรับฉันมันเหมือนการปล้นด้วยความรุนแรงมากกว่า ไม่มีความอดทนหรือเทคนิคใดๆ เลย มีแต่ความร้ายกาจร้อยเปอร์เซ็นต์ ฉันเห็นเทคนิคนี้ครั้งแรกที่ท่าเรือร้าง นักตกปลาแก่ที่หน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นคนหนึ่งหย่อนเบ็ดแล้วกระชาก โอ้โห มันคือการฆาตกรรมสัตว์น้ำชัดๆ เลือดกระจายไปทั่วและปลาที่น่าสงสารยังกระเสือกกระสนอยู่เลย เด็กๆ กลุ่มหนึ่งกับฉันเรียนรู้วิธีดร็อปแอนด์แยงก์โดยแอบอยู่หลังถังไม้พลางแทะตอร์ตียากันไป นั่นแหละคือตอนที่ฉัน "พบ" เพื่อนเก่าของฉัน มันเป็นครั้งแรกที่ฉันทำดร็อปแอนด์แยงก์และดึงมันขึ้นมาจากน้ำได้ แต่มันสู้กลับและฉีกตัวเองหลุดไปได้ ฉันลืมบาดแผลเลือดสาดและดวงตาที่เสียโฉมนั้นไม่ได้เลย โอ้ ฉันยังรู้สึกได้ถึงสายตานั้นที่จ้องมองฉันอยู่จนถึงทุกวันนี้ แน่นอนว่าตอนนั้นฉันไม่ได้สนใจเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับปลาหรอก คนเราต้องตกปลาเมื่อหิว และเราก็ห้ามไม่ได้เมื่อสถานการณ์มันเลวร้าย ตอนที่ฉันยังเป็นเด็กเกเร พวกเราอยู่กันเหมือนปลาที่ถูกยัดใส่กระป๋อง สิ่งแรกที่ทำในตอนเช้าคือการนับหัวดูว่าใครรอด ใครถูกถนน "กลืนกิน" ไป การขโมย ปล้น และโกหก คือเทคนิคเอาชีวิตรอดของเรา เราต่อรองกันด้วยหมัด ตอนที่ต้องดร็อปแอนด์แยงก์เพื่อหาปลากิน ก็รู้แล้วว่าวันเหล่านั้นมันโหดร้ายแค่ไหน แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มา คนที่ไม่ได้มองพวกเราเหมือนสัตว์ป่า เขาสอนวิธีเจรจาอย่างถูกต้อง วิธีถอยหลังสักก้าว และวิธีปกป้องคนรอบข้าง เขายังมอบลาเอสตราดาให้ฉันด้วย บอกว่าต้องมีใครสักคนทำอะไรที่แตกต่างเพื่อเมืองนี้บ้าง ฉันเชื่อเขานะ บางทีฉันอาจจะเปลี่ยนธุรกิจสกปรกนี้และสร้างชื่อให้ตัวเองได้ คืนต่างๆ ในช่วงนั้นเงียบสงบมาก บางครั้งฉันจะไปตกปลาที่ท่าเรือ นั่นแหละที่ฉันเห็นมันอีกครั้ง มันกลายเป็นปลาตัวใหญ่มหึมาไปแล้ว ไอ้ตัวยักษ์นั่นสู้กลับเสมอ หลุดรอดเสมอ และว่ายวนรอบชัยชนะของมันเสมอ มันหัวเราะเยาะฉันด้วยวงคลื่นน้ำที่กระเพื่อมนั้น ฉันจึงต่อสู้กับคนในตอนกลางวันและสู้กับปลาตัวนั้นในตอนกลางคืน เรื่องนี้ดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง... เพื่อนสนิทที่สุดสองคนของฉันมอบ "เกมแห่งแก๊งฉบับเรียลลิตี้โชว์" พร้อมการทรยศหลังฉันมากมายให้ พวกเขาเหมือนปลาแรปเตอร์ฟินบ้าคลั่งสองตัวที่พยายามฆ่ากันเอง และฉันต้องเสียตาข้างหนึ่งเพื่อหยุดพวกเขา วันที่แก๊งแตก ฉันนั่งอยู่ที่ท่าเรือมองคลื่นซัดเข้ากำแพง เราเคยวาดกราฟฟิตีด้วยกันตอนเด็กๆ ตอนนี้เหลือแต่ฟองคลื่น มิตรภาพของเรากลายเป็นปลาที่ตายแล้ว ถูกขอดเกล็ดและขูดจนสะอาดเกลี้ยง วันนั้นเองที่ฉันรู้ว่ามันกลายเป็นปลาแก่ไปแล้ว ตัวมันผอมลงมากและเกล็ดก็ร่วงหลุด ดวงตาที่บาดเจ็บกลายเป็นสีขาวทั้งหมดแล้ว มันกระโดดขึ้นจากน้ำแล้วจ้องมองฉันด้วยสายตาเย็นชา มันหัวเราะเยาะฉันและบอกว่าฉันสมควรได้รับทุกอย่างนี้แล้ว ฉันคิดว่านั่นคือการพบกันครั้งสุดท้ายของเรา แต่เมื่อสองวันก่อน ฉันเจอปลาแก่ตัวนั้นอีกครั้งตอนตกปลากลางคืนหลังปิดร้าน คืนนั้นพระจันทร์เต็มดวงและฉันรู้ทันทีว่าปลาแก่ตัวนั้นกัดเบ็ดแล้ว ฉันจำพลังที่ร้ายกาจนั้นได้ทุกที่ การต่อสู้ครั้งนี้รู้สึกเหมือนยาวนานเป็นร้อยปี ควรจะได้เห็นน้ำที่กระเซ็นสาดนั้น ราวกับเมย์เมย์กำลังทดสอบระเบิดใต้น้ำ แต่ในที่สุดฉันก็เป็นผู้ชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ สายเบ็ดไม่ขาดและฉันดึงปลาแก่ขึ้นมาจากน้ำได้ มันดูใหญ่กว่าตอนที่แข็งแรงที่สุดของมันเสียอีก ฉันกำลังจะวางมันลงในกล่องใส่ปลา แต่กลับพบว่า — ไม่มีอะไรอยู่บนตะขอเลย แม้แต่เหยื่อก็ยังอยู่ครบ ฉันตกเบ็ดมันได้จริงหรือ? หรือมันแค่แวะมาแล้วก็จากไป? หรือมันเป็นเพียงความกังวลและปัญหาที่ค้างคาใจของฉันเองที่อาศัยความมืดยามค่ำคืนปรากฏตัวออกมา? ในที่สุดฉันก็เข้าใจเมื่อระลอกคลื่นสุดท้ายจางหายไป "มัน" ไม่ใช่แค่ครีบธรรมดาอีกต่อไป มันได้กลายเป็นความผิดหวังและความหมกมุ่นที่ค้างคาใจฉัน เป็นตัวแทนของ "ถ้าหาก" ที่หลงเหลืออยู่ทุกครั้งที่เห็นใครสักคนจากไปหรือตายก่อนวัยอันควร ฉันถึงกับคิดจะใช้ออริจิเนียมอาร์ตส์ "ตกเบ็ด" มันขึ้นมาทั้งตัว — ฉันรู้รูปร่างของมัน บาดแผลของมัน ท่วงท่าของมัน และแม้แต่วิธีที่มันจ้องมองผู้คน มันมีชีวิตอยู่กับฉัน และมันมีชีวิตชีวายิ่งกว่าตอนที่อยู่ในน้ำเสียอีก

แนะนำโดยเจ้าหน้าที่ประสานงานจากสำนักงานความมั่นคง UWST อเลชเข้าร่วม Endfield Industries เพื่อรับหน้าที่สื่อสารและปฏิบัติการปกปิดในพื้นที่ชายแดน เขาใช้ชีวิตแต่ละวันในฐานะพ่อค้าครีบปลา มือถือคันเบ็ดอยู่เสมอ แต่อย่าถูกลวงด้วยท่าทีสบายๆ ของเขา — สายตาของเขาคมกริบราวปลายเบ็ด และเขามีลูกเล่นรับมือปัญหามากพอๆ กับลูกเล่นตกปลา ด้วยการเหวี่ยงเบ็ดอย่างง่ายดาย เขาสามารถคว้าปลาตัวใหญ่ตัวต่อไปได้เสมอ

▶ วิดีโอ